PVV gaat lokpedo's inzetten

Lokale fracties van de PVV gaan bij de aankomende gemeenteraadsverkiezingen lokpedo's inzetten om kiezers te trekken. Dion Graus maakte dit op een partijbijeenkomst in Almere bekend.

De partij, die in de peilingen op forse winst staat, denkt hiermee nog meer kiezers aan te kunnen spreken.

"De opkomst bij de gemeenteraadsverkiezingen is traditioneel erg laag", aldus Graus. "Veel mensen interesseren zich niet voor politiek, terwijl zij zich vaak wel actief inzetten voor de leefbaarheid van hun wijk."

Als voorbeeld noemt Graus het massale protest tegen Benno L. in Leiden. "Dat zijn mensen die vaak niet eens de moeite nemen om te stemmen, maar die wel perfect passen bij wat wij als partij voorstaan. Die mensen willen we bereiken en weer actief betrekken bij de politiek. Een win-win situatie."

De partij is een wervingscampagne begonnen voor aspirant-lokpedo's via de sociale media. "In het begin zal het voor hen even lastig zijn, maar kapotte ruiten en opgeblazen brievenbussen zullen uit de partijkas worden vergoed. Uiteindelijk gaat het erom, dat we van Nederland weer een veilig land maken voor iedereen."

Verontschuldigingen

Met stijgende verbazing kijk ik naar de trend, dat mensen zich moeten verontschuldigen voor acties waarvoor zij niet meer verantwoordelijk gehouden kunnen worden. Dat is een hellend vlak natuurlijk. Hoe lang draag je je zonden mee? In het geval van landen kun je erover twisten, al heeft het niet zo veel zin meer. De vraag of Japan zich moet verontschuldigen voor zijn  troostmeisjes of Nederland voor de politionele acties, het is mij lood om oud ijzer. Wat is gebeurd, is gebeurd, we betreuren het, klaar.

Laatst las ik in The Guardian, dat men van Benedict Cumberbatch verwacht, dat hij zich verontschuldigt voor het houden van slaven in zijn familie. Benedict Cumberbatch, zo heet hij echt, is de Britse acteur die het bekendst is als Sherlock Holmes uit de gelijknamige BBC televisieserie. Zijn 'fifth great-grandfather', ik weet niet hoever dat is, maar het lijkt me tenminste 7 generaties, bezat drie eeuwen geleden(!) een plantage op Barbados waarop slaven werkte. En daarvoor wil een Amerikaanse (hoe kan het ook anders) nazaat nu een schadevergoeding.

In het artikel worden verwoede pogingen gedaan dit breder te trekken en er een Diepe Ethische Vraag van te maken.

Ik kan alleen maar denken: BS, opgeklopt door een gehaaide letselschadeadvocaat. Onder het mom van politieke correctheid is er een perverse trend gaande misstanden uit het verleden te gelde te maken.

Verantwoordelijkheid draag je voor je eigen daden, punt. Je kunt iets betreuren, je kunt zelfs handelen om misstanden uit het verre verleden recht te zetten, maar dat doe je niet omdat je er zelf schuld aan hebt. Daar zijn verontschuldigingen of schadevergoedingen dan ook niet op hun plaats.

God haalt negers uit schepping

God verwijdert de negers uit de schepping. Dit heeft zijn woordvoerder Paus Franciscus bekendgemaakt. De reden hiervoor is de toenemende maatschappelijke onrust rond negers. "In den beginne leek het een leuk idee", aldus de Alwetende. "Een vrolijke toevoeging, met die kraaltjes en trommels. Met de kennis van nu moet echter worden vastgesteld, dat men in toenemende mate aanstoot neemt aan zwarte mensen, en negers in het bijzonder."

Negers zijn al langer controversieel. Al jaren woedt discussie of ze op 5 december uit het straatbeeld moeten worden geweerd. Ook de economie lijdt onder negers. De firma Buijs zag zich genoodzaakt de negerzoen uit het assortiment te schrappen, en vandaag werd bekend dat Haribo stopt met de verkoop van negervormig snoepgoed.

"Het is niet alleen de economische schade", verklaart de Almachtige. "Ook voor de taal zijn ze funest. Woorden als 'nigger', 'roetmop' en 'zwartjoekel' worden als gevolg van negers nauwelijks nog gebruikt. Anno 2014 kunnen negers gewoon niet meer."

De Afrikaanse Unie (AU) reageert kritisch op het besluit. Zij beschouwt het voornemen van de Heiland als een ordinaire bezuinigingsmaatregel.

Of het Opperwezen ook andere bevolkingsgroepen wil schrappen is nog onbekend. Wel is de Knesset al de gehele dag in spoedzitting bijeen.

Luca

Het jongetje zette het op een hartverscheurend huilen. Het was oud genoeg, een jaar of 3, 4 misschien, om zijn eigen schattigheid uit te buiten. Maar dit was echt - zelfs de meest gestaalde macho zou door dit desolaat geschreeuw nog ontdooien. 'Missie volbracht.', dacht ik vergenoegd, terwijl het kereltje krijsend wegdrentelde bij de snoepafdeling. Zijn handje bewoog naar zijn wangen, maar zijn verbazing was te groot om de beweging af te maken, waardoor zijn handjes slechts om het waarom van zoveel onrecht leken te vragen. Het gaf ook niet, zijn moeder zou het verschil tussen zijn vrolijke blos en het gloeien van zijn wangen toch niet opmerken.

God, wat had ik me aan het ventje geërgerd. 'Luca', zo hoorde ik zijn moeder zeggen. Luca mocht met zijn kleine kutkarretje alvast bij de snoepafdeling kijken. En dat deed Luca, vol overgave. Terwijl zijn moeder, achter in de dertig, bakfiets, tweeverdiener, naar de quinoa zocht, baande Luca zich een weg door de zaterdagse drukte. Tegen mijn schenen. Niet één keer, niet twee keer, nee, het ettertje bleef maar tegen me opbeuken.

Op dat moment viel een langgevoeld verlangen samen met actie. 'De wereld is hard, Luca', dacht ik. 'Je zit vast op zo'n misselijkmakend veilig kinderdagverblijf, met desinfecterende zeepjes, die heel milieubewust zijn, en alleen maar vrouwen want pedo's hè. Maar het leven is een vuil spel, jochie. Je mama stemt GroenLinks, voert je van dat gezonde eten. Ze doet je zometeen een helmpje op. Maar nu heb je geen helmpje op, hè Luca?'

En ik haalde uit. Niet met mijn vuist, het bleef een kind. Gewoon, met vlakke hand, 'Klets!' tegen dat inhalige smoeltje. Heerlijk. 'Welcome to the real world, kid.'

Piemelbrie

Het was de dag voor Kerst dat ik, staande onder een weldadige douche, de piemelbrie van mijn zalig uiteinde stond te schrapen. Op zich niet bijzonders, ik doe dat minstens twee keer per jaar. Ik gebruik er altijd zo'n ouderwets houten ijslepeltje voor. Dat is voldoende ruw, en heeft het een ronding in het midden, waardoor je precies voldoende kracht kunt zetten zonder dat het pijn doet.

Ik hoor u al roepen: TMI! (Too Much Information, avb)

Of het de penetrante walm was of het warme water dat over me heen klaterde, ik moest denken aan Edward Snowden, die ex-werknemer van de NSA. Voor mij is hij de held van 2013. Wat hij heeft gedaan, namelijk zijn dikbetaalde baan opgeven om de wereld kennis te laten nemen van de wijdverbreide maar tot dan toe schimmige afluisterpraktijken van beveiligingsdiensten, dat is waarachtig een heldendaad. Echelon? We wisten dat het bestond. Maar dat elke letter die je intypt, elk onverstuurd Facebook bericht dat je wegpleurt, gescreend wordt, dat wisten we wel maar realiseerden we ons niet. De man zal nooit meer een normaal leven kunnen leiden, en altijd voor dat leven moeten vrezen.

Het ergste is mijns inziens de oorverdovende stilte waarmee hij ontvangen werd. Natuurlijk, er was obligate reuring in de media, pregnante krantenartikelen, verontwaardigde gasten in talkshows. Maar wat is er veranderd? Hoe hebt u uw gedrag aangepast? Hebt u besloten om uw Facebook account op te heffen? Niet langer met Google te zoeken? Hebt u besloten nog uitsluitend via TOR te browsen? PGP toe te passen op uw mailverkeer? Nee, natuurlijk niet. Dat is teveel moeite, en u hebt niets te verbergen, immers.

De meeste mensen interesseert hun privacy geen ene fuck. Ik zet zelf dit bericht door op Facebook, nota bene. Ik hoop, dat na vertaling van de eerste alinea er een medewerker van de NSA van over zijn nek gaat. (En sorry als u dat ook deed).

Ook ik leef in de naïeve veronderstelling dat er zoveel informatie is, dat gehaaide juristen die niet in mijn nadeel kunnen uitleggen. Dat, ook al probeer ik mijn profielen op sociale media enigszins af te schermen, zij niet bij die info kunnen. Maar ik weet ook, dat die veronderstelling naïef en dom is.

Om een en ander te illustreren, ga ik nu wat zaken opnoemen. Dit is Blogger, dus de NSA leest live mee. #obama #obamacare #guns #kill #allah #nsa #freedom #jihad #smegma. Nu ik de aandacht van de NSA getrokken heb, vraag ik u wat u denkt dat het belangrijkste was wat juristen uit dit stukje halen. Is het mijn fascinatie voor piemelbrie (die, ik geef het maar toe, fictief is), of is het het feit dat ik Edward Snowden een held vind? Maakt dit stukje mij subversief, of is het slechts onsmakelijk? Dat de cache me maar mag redden (ha, pfft, as if).