Krankzinnige initiatieven als het boerkaverbod, minimumstraffen, meldpunten tegen vreemdelingen, nu worden ze nog door de goegemeente -mijns inziens terecht- afgedaan als op zijn best lachwekkend en op zijn slechts als stuitende vreemdelingenhaat.
Zoals door velen al terecht opgemerkt, is er iets kwalijkers gaande. De jaren '30 zijn niet zonder reden al talloze malen aangehaald aan om te illustreren wat er zich nu in het politieke spectrum plaatsvindt. Het maatschappelijk acceptabel maken van onverdraagzaamheid en racisme. Het begon met moslimhaat; elke moslim is immers een enge terrorist. De nieuwste stap in dit proces was een meldpunt tegen mede-europeanen.
Was de blonde mafkees tot voor een jaar of tien geleden nog de malle pietje van het Binnenhof, nu is hij de machtigste man van Nederland. Niet eens omdat de partijen die hij zegt te gedogen het met hem eens zijn, maar omdat zij dankzij zijn steun op de plek kunnen zitten waar aan de knoppen gedraaid wordt. Zonder schaamte of scrupules.
En oh! laat zich de hand van de Blonde Profeet inmiddels gevoelen! Hij eist op hysterische toon het recht op om alles en iedereen in zijn omgeving te mogen beledigen en kleineren. Tegelijkertijd gilt hij via Twitter om het hoofd van eenieder die hem bekritiseert. Dat mag, op zich.
Het gevaar echter, dat zich steeds duidelijker manifesteert, is dat zijn gekrijs allengs meer gehoor vindt. Zijn rabiate vreemdelingenhaat is inmiddels geaccepteerd. Zijn genante onbeschoftheid? Niemand kijkt er meer van op. Zij die kritiek leveren worden actief aangepakt door de partijen die hij zegt te gedogen. Lees: in zijn macht heeft.
Een Statenlid dat een anti-PVV pagina op Facebook Like't? Meteen aangepakt. Terwijl zijn eigen partij dit ongetwijfeld ook doet, al was het maar om de vijand in de gaten te houden. Een stuitende vorm van iemand de mond snoeren, om niet te spreken van verbijsterende hypocrisie. Zulke voorbeelden zijn inmiddels talloos. Greet krijst, en de gedoogpartners praten het goed. Eén van de meest in het oog springende voorbeelden is wat mij betreft, dat Mark Rutte weigert om het online meldpunt tegen Oost-Europeanen te veroordelen.
Wat mij van de huidige ontwikkelingen het meest verontrust, is dat het nu nog zo is, dat er tegenwicht is. Van de RvD, van de Raad van State, van vele maatschappelijke organisaties. Het spreekt vanzelf dat de Blonde Leider voor dat soort gezaghebbende instituten nul en generlei respect heeft. Maar dat gebrek aan respect doet zich inmiddels ook gevoelen bij andere partijen. Bijvoorbeeld bij monde van Rutte vindt de VVD dat het prima is om militaire acties uit te voeren ook als daarvoor geen politieke steun is.
Elk instituut, elk bedrijf, elke partij kent een natuurlijk verloop. Als je op de meest invloedrijke posities maar telkens mensen benoemt die jouw gedachtegoed aanhangen, kun je een maatschappij naar jouw beeld vormen. Dat is een proces van lange adem. Daarmee niet minder eng, maar toch. Wat op dit moment gebeurt is, dat de Blonde Despoot hard bezig is om dat proces te versnellen. Voorheen vooraanstaande, gezagshebbende instituten en hun mensen worden schaamteloos en zonder reden in diskrediet gebracht - louter en alleen omdat ze het niet met hem eens zijn. Mensen die kritiek uiten worden op de meest schandelijke manieren weggepest. Benoemingen van Greet onwelgevallige mensen op invloedrijke posten worden getorpedeerd op idiote gronden.
Als dit proces niet op welke manier ook tot staan wordt gebracht, hebben we straks een wetgevende, een rechtsprekende en controlerende macht die eensgezind haat en onderdrukking als maat der dingen voeren. Iemand zei ooit: ook in een democratie kun je voor een totalitair regime kiezen...
7 maart 2012
13 oktober 2011
Grote en kleinere ergernissen
(Dit is een Nerd-ergernis, maar niet minder ergerlijk) Wanneer een site je doorverwijst naar een andere site via een reclame-site die je in HOSTS had laten verwijzen naar 127.0.0.1. Want dan kom je er dus nooit tenzij je moeilijk moeilijk in HOSTS en zo. Ik bedoel, waarom moet ik bijvoorbeeld de NS Internationaal pagina bereiken via een reclame-site?
28 augustus 2011
Aanbevolen
Zet de TV aan en je ziet reclame. Het is voldoende om me te doen schuimbekken en het apparaat te verwensen. Als mijn wederhelft er niet is kijk ik er ook nooit naar. En als mijn wederhelft er wel is, kijken we soms samen, en kan ik mijn frustratie meestal niet voor me houden. Wat mijn wederhelft dan -begrijpelijk- niet kan waarderen.
Hoe dan ook, reclame is soms ook wel beetje interessant. Onder die reclame over de ultieme formule X, waarmee je nu echt 168 uur droog blijft, of die schoon wast bij -279 graden, prijkt altijd zo'n leuk regeltje: 'onafhankelijk onderzoek onder xx gebruikers'.
Ik denk dat dat moet van de EU. Dat je niet zomaar iets mag beweren. Dat het gestaafd moet worden door onderzoek. Heel goed.
Het aantal xx is altijd laag. 60, 100, zoiets.
Zo'n onafhankelijk onderzoek, stel ik me voor, ziet er, als het al heeft plaatsgevonden, en dat moet, ongeveer zo uit:
Firma X maakt een som geld over naar een commercieel onderzoeksbureau. Plus een pallet vol rijk gevulde proefpakketten. En de vraag: willen jullie voor ons onafhankelijk bevestigen dat wij het beste product hebben?
Onderzoeksbureau Y gaat ermee aan de slag. Ze benaderen eerst de 50 partners van werknemers van Firma X die ze van hen aangeleverd hebben gekregen. Die krijgen niets, behalve het proefpakket en een vragenlijst.
Onafhankelijk als onderzoeksbureau Y is, hebben ze ook een netwerk van vrijwilligers, zeg 50 in getal. Die ontvangen ook het proefpakket van Firma X, met vragenlijst. En bijbehorend schrijven, over de voorwaarden voor het ontvangen van de onkostenvergoeding.
De vragenlijst bevat parels als:
-"Gebruikte u Product X de afgelopen periode vaker dan uw eigen merk?" (je hebt er een hele berg van, die op moet)
-"Zou u Product X aanbevelen bij anderen?" (hmja, kinderen en partner worden ingeschakeld om door de voorraad heen te komen)
Da's 50x bevestigend want de baan van man/vrouwlief is ervan afhankelijk, plus 40 keer bevestigend want zo werd de vraag gesteld. Onafhankelijk
En aan alle eisen werd voldaan. Vet hydraterend!
Hoe dan ook, reclame is soms ook wel beetje interessant. Onder die reclame over de ultieme formule X, waarmee je nu echt 168 uur droog blijft, of die schoon wast bij -279 graden, prijkt altijd zo'n leuk regeltje: 'onafhankelijk onderzoek onder xx gebruikers'.
Ik denk dat dat moet van de EU. Dat je niet zomaar iets mag beweren. Dat het gestaafd moet worden door onderzoek. Heel goed.
Het aantal xx is altijd laag. 60, 100, zoiets.
Zo'n onafhankelijk onderzoek, stel ik me voor, ziet er, als het al heeft plaatsgevonden, en dat moet, ongeveer zo uit:
Firma X maakt een som geld over naar een commercieel onderzoeksbureau. Plus een pallet vol rijk gevulde proefpakketten. En de vraag: willen jullie voor ons onafhankelijk bevestigen dat wij het beste product hebben?
Onderzoeksbureau Y gaat ermee aan de slag. Ze benaderen eerst de 50 partners van werknemers van Firma X die ze van hen aangeleverd hebben gekregen. Die krijgen niets, behalve het proefpakket en een vragenlijst.
Onafhankelijk als onderzoeksbureau Y is, hebben ze ook een netwerk van vrijwilligers, zeg 50 in getal. Die ontvangen ook het proefpakket van Firma X, met vragenlijst. En bijbehorend schrijven, over de voorwaarden voor het ontvangen van de onkostenvergoeding.
De vragenlijst bevat parels als:
-"Gebruikte u Product X de afgelopen periode vaker dan uw eigen merk?" (je hebt er een hele berg van, die op moet)
-"Zou u Product X aanbevelen bij anderen?" (hmja, kinderen en partner worden ingeschakeld om door de voorraad heen te komen)
Da's 50x bevestigend want de baan van man/vrouwlief is ervan afhankelijk, plus 40 keer bevestigend want zo werd de vraag gesteld. Onafhankelijk
En aan alle eisen werd voldaan. Vet hydraterend!
21 juli 2011
Robot Monster
Wie op een willekeurig moment na achten 's avonds de commercielen langszapt, loopt grote kans getrakteerd te worden op een slechte film. Ik ben gek op slechte films. Maar toch. Je hebt slechte films, en je hebt Slechte Films. Waar ik niet zo goed tegen kan is smakeloosheid, en daarin de grossieren de bovengenoemde films meestal ad nauseam.
Zoals al veel vaker geschreven, quasi-knappe FBI 5-o'clock shadow-mannen die in pakhuizen wonen, gebotoxte slettebakken, achtervolgingen, schietpatijen en explosies boeien mij evenveel als de wederwaardigheden van Amerikaanse pubers (yeah, right), die de ware liefde ontdekken na veel gratuit net-niet-bloot-neuken met willige cheerleader blondines met neptieten. Bleh.
Nee, het begint pas bij bij wat de commercielen tegenover voetbal programmeren. Films als Shark Attack 2, dat soort meuk. Dan begint het aardig te worden. Maar voor het echte werk moet je niet op TV zijn. Internet is je vriend.
Enig speuren en per ongeluk op de mediaspeler vinden doet blijken dat ook slecht al vaker is gedaan. Dacht ik dat met 'Teenagers from Outer Space' het absolute dieptepunt wel was bereikt, zag ik laatst 'Robot Monster' (1953).
Robot Monster is legendarisch. De 2.8 die deze film als waardering krijgt op IMDB is welverdiend. Episch beroerd, maar om te gillen, zo zou ik hem samenvatten.
Ik zal niet teveel tip van de sluier oplichten, maar de verhaallijn is geweldig, want volstrekt onzinnig en vergezocht en algemeen hilarisch. Van acteren is niet echt sprake, al probeert men het. De 'special effects', ach, wat zal ik erover zeggen? Bellenblaas, een apenpak en een duikershelm. Geweldig. Let ook op de high-tech communicatie-apparatuur.
Het verhaal gaat, dat naar aanleiding recensies van deze film, die in 1953 uitkwam, de regisseur een zelfmoordpoging heeft gedaan. Wat enerzijds volkomen terecht is, want zo slecht is hij beslist, anderszijds getuigt het niet van gevoel voor zelfspot. Misschien maakt dat de film nog wel het leukst. Dat hij serieus bedoeld is. Dat is in hoge mate onvoorstelbaar wat mij betreft, maar gaat deze film vooral zien.
Je zult 66 minuten gillend van het lachen van de bank rollen.
Zoals al veel vaker geschreven, quasi-knappe FBI 5-o'clock shadow-mannen die in pakhuizen wonen, gebotoxte slettebakken, achtervolgingen, schietpatijen en explosies boeien mij evenveel als de wederwaardigheden van Amerikaanse pubers (yeah, right), die de ware liefde ontdekken na veel gratuit net-niet-bloot-neuken met willige cheerleader blondines met neptieten. Bleh.
Nee, het begint pas bij bij wat de commercielen tegenover voetbal programmeren. Films als Shark Attack 2, dat soort meuk. Dan begint het aardig te worden. Maar voor het echte werk moet je niet op TV zijn. Internet is je vriend.
Enig speuren en per ongeluk op de mediaspeler vinden doet blijken dat ook slecht al vaker is gedaan. Dacht ik dat met 'Teenagers from Outer Space' het absolute dieptepunt wel was bereikt, zag ik laatst 'Robot Monster' (1953).
Robot Monster is legendarisch. De 2.8 die deze film als waardering krijgt op IMDB is welverdiend. Episch beroerd, maar om te gillen, zo zou ik hem samenvatten.
Ik zal niet teveel tip van de sluier oplichten, maar de verhaallijn is geweldig, want volstrekt onzinnig en vergezocht en algemeen hilarisch. Van acteren is niet echt sprake, al probeert men het. De 'special effects', ach, wat zal ik erover zeggen? Bellenblaas, een apenpak en een duikershelm. Geweldig. Let ook op de high-tech communicatie-apparatuur.
Het verhaal gaat, dat naar aanleiding recensies van deze film, die in 1953 uitkwam, de regisseur een zelfmoordpoging heeft gedaan. Wat enerzijds volkomen terecht is, want zo slecht is hij beslist, anderszijds getuigt het niet van gevoel voor zelfspot. Misschien maakt dat de film nog wel het leukst. Dat hij serieus bedoeld is. Dat is in hoge mate onvoorstelbaar wat mij betreft, maar gaat deze film vooral zien.
Je zult 66 minuten gillend van het lachen van de bank rollen.
Abonneren op:
Posts (Atom)