13 oktober 2011
Grote en kleinere ergernissen
(Dit is een Nerd-ergernis, maar niet minder ergerlijk) Wanneer een site je doorverwijst naar een andere site via een reclame-site die je in HOSTS had laten verwijzen naar 127.0.0.1. Want dan kom je er dus nooit tenzij je moeilijk moeilijk in HOSTS en zo. Ik bedoel, waarom moet ik bijvoorbeeld de NS Internationaal pagina bereiken via een reclame-site?
28 augustus 2011
Aanbevolen
Zet de TV aan en je ziet reclame. Het is voldoende om me te doen schuimbekken en het apparaat te verwensen. Als mijn wederhelft er niet is kijk ik er ook nooit naar. En als mijn wederhelft er wel is, kijken we soms samen, en kan ik mijn frustratie meestal niet voor me houden. Wat mijn wederhelft dan -begrijpelijk- niet kan waarderen.
Hoe dan ook, reclame is soms ook wel beetje interessant. Onder die reclame over de ultieme formule X, waarmee je nu echt 168 uur droog blijft, of die schoon wast bij -279 graden, prijkt altijd zo'n leuk regeltje: 'onafhankelijk onderzoek onder xx gebruikers'.
Ik denk dat dat moet van de EU. Dat je niet zomaar iets mag beweren. Dat het gestaafd moet worden door onderzoek. Heel goed.
Het aantal xx is altijd laag. 60, 100, zoiets.
Zo'n onafhankelijk onderzoek, stel ik me voor, ziet er, als het al heeft plaatsgevonden, en dat moet, ongeveer zo uit:
Firma X maakt een som geld over naar een commercieel onderzoeksbureau. Plus een pallet vol rijk gevulde proefpakketten. En de vraag: willen jullie voor ons onafhankelijk bevestigen dat wij het beste product hebben?
Onderzoeksbureau Y gaat ermee aan de slag. Ze benaderen eerst de 50 partners van werknemers van Firma X die ze van hen aangeleverd hebben gekregen. Die krijgen niets, behalve het proefpakket en een vragenlijst.
Onafhankelijk als onderzoeksbureau Y is, hebben ze ook een netwerk van vrijwilligers, zeg 50 in getal. Die ontvangen ook het proefpakket van Firma X, met vragenlijst. En bijbehorend schrijven, over de voorwaarden voor het ontvangen van de onkostenvergoeding.
De vragenlijst bevat parels als:
-"Gebruikte u Product X de afgelopen periode vaker dan uw eigen merk?" (je hebt er een hele berg van, die op moet)
-"Zou u Product X aanbevelen bij anderen?" (hmja, kinderen en partner worden ingeschakeld om door de voorraad heen te komen)
Da's 50x bevestigend want de baan van man/vrouwlief is ervan afhankelijk, plus 40 keer bevestigend want zo werd de vraag gesteld. Onafhankelijk
En aan alle eisen werd voldaan. Vet hydraterend!
Hoe dan ook, reclame is soms ook wel beetje interessant. Onder die reclame over de ultieme formule X, waarmee je nu echt 168 uur droog blijft, of die schoon wast bij -279 graden, prijkt altijd zo'n leuk regeltje: 'onafhankelijk onderzoek onder xx gebruikers'.
Ik denk dat dat moet van de EU. Dat je niet zomaar iets mag beweren. Dat het gestaafd moet worden door onderzoek. Heel goed.
Het aantal xx is altijd laag. 60, 100, zoiets.
Zo'n onafhankelijk onderzoek, stel ik me voor, ziet er, als het al heeft plaatsgevonden, en dat moet, ongeveer zo uit:
Firma X maakt een som geld over naar een commercieel onderzoeksbureau. Plus een pallet vol rijk gevulde proefpakketten. En de vraag: willen jullie voor ons onafhankelijk bevestigen dat wij het beste product hebben?
Onderzoeksbureau Y gaat ermee aan de slag. Ze benaderen eerst de 50 partners van werknemers van Firma X die ze van hen aangeleverd hebben gekregen. Die krijgen niets, behalve het proefpakket en een vragenlijst.
Onafhankelijk als onderzoeksbureau Y is, hebben ze ook een netwerk van vrijwilligers, zeg 50 in getal. Die ontvangen ook het proefpakket van Firma X, met vragenlijst. En bijbehorend schrijven, over de voorwaarden voor het ontvangen van de onkostenvergoeding.
De vragenlijst bevat parels als:
-"Gebruikte u Product X de afgelopen periode vaker dan uw eigen merk?" (je hebt er een hele berg van, die op moet)
-"Zou u Product X aanbevelen bij anderen?" (hmja, kinderen en partner worden ingeschakeld om door de voorraad heen te komen)
Da's 50x bevestigend want de baan van man/vrouwlief is ervan afhankelijk, plus 40 keer bevestigend want zo werd de vraag gesteld. Onafhankelijk
En aan alle eisen werd voldaan. Vet hydraterend!
21 juli 2011
Robot Monster
Wie op een willekeurig moment na achten 's avonds de commercielen langszapt, loopt grote kans getrakteerd te worden op een slechte film. Ik ben gek op slechte films. Maar toch. Je hebt slechte films, en je hebt Slechte Films. Waar ik niet zo goed tegen kan is smakeloosheid, en daarin de grossieren de bovengenoemde films meestal ad nauseam.
Zoals al veel vaker geschreven, quasi-knappe FBI 5-o'clock shadow-mannen die in pakhuizen wonen, gebotoxte slettebakken, achtervolgingen, schietpatijen en explosies boeien mij evenveel als de wederwaardigheden van Amerikaanse pubers (yeah, right), die de ware liefde ontdekken na veel gratuit net-niet-bloot-neuken met willige cheerleader blondines met neptieten. Bleh.
Nee, het begint pas bij bij wat de commercielen tegenover voetbal programmeren. Films als Shark Attack 2, dat soort meuk. Dan begint het aardig te worden. Maar voor het echte werk moet je niet op TV zijn. Internet is je vriend.
Enig speuren en per ongeluk op de mediaspeler vinden doet blijken dat ook slecht al vaker is gedaan. Dacht ik dat met 'Teenagers from Outer Space' het absolute dieptepunt wel was bereikt, zag ik laatst 'Robot Monster' (1953).
Robot Monster is legendarisch. De 2.8 die deze film als waardering krijgt op IMDB is welverdiend. Episch beroerd, maar om te gillen, zo zou ik hem samenvatten.
Ik zal niet teveel tip van de sluier oplichten, maar de verhaallijn is geweldig, want volstrekt onzinnig en vergezocht en algemeen hilarisch. Van acteren is niet echt sprake, al probeert men het. De 'special effects', ach, wat zal ik erover zeggen? Bellenblaas, een apenpak en een duikershelm. Geweldig. Let ook op de high-tech communicatie-apparatuur.
Het verhaal gaat, dat naar aanleiding recensies van deze film, die in 1953 uitkwam, de regisseur een zelfmoordpoging heeft gedaan. Wat enerzijds volkomen terecht is, want zo slecht is hij beslist, anderszijds getuigt het niet van gevoel voor zelfspot. Misschien maakt dat de film nog wel het leukst. Dat hij serieus bedoeld is. Dat is in hoge mate onvoorstelbaar wat mij betreft, maar gaat deze film vooral zien.
Je zult 66 minuten gillend van het lachen van de bank rollen.
Zoals al veel vaker geschreven, quasi-knappe FBI 5-o'clock shadow-mannen die in pakhuizen wonen, gebotoxte slettebakken, achtervolgingen, schietpatijen en explosies boeien mij evenveel als de wederwaardigheden van Amerikaanse pubers (yeah, right), die de ware liefde ontdekken na veel gratuit net-niet-bloot-neuken met willige cheerleader blondines met neptieten. Bleh.
Nee, het begint pas bij bij wat de commercielen tegenover voetbal programmeren. Films als Shark Attack 2, dat soort meuk. Dan begint het aardig te worden. Maar voor het echte werk moet je niet op TV zijn. Internet is je vriend.
Enig speuren en per ongeluk op de mediaspeler vinden doet blijken dat ook slecht al vaker is gedaan. Dacht ik dat met 'Teenagers from Outer Space' het absolute dieptepunt wel was bereikt, zag ik laatst 'Robot Monster' (1953).
Robot Monster is legendarisch. De 2.8 die deze film als waardering krijgt op IMDB is welverdiend. Episch beroerd, maar om te gillen, zo zou ik hem samenvatten.
Ik zal niet teveel tip van de sluier oplichten, maar de verhaallijn is geweldig, want volstrekt onzinnig en vergezocht en algemeen hilarisch. Van acteren is niet echt sprake, al probeert men het. De 'special effects', ach, wat zal ik erover zeggen? Bellenblaas, een apenpak en een duikershelm. Geweldig. Let ook op de high-tech communicatie-apparatuur.
Het verhaal gaat, dat naar aanleiding recensies van deze film, die in 1953 uitkwam, de regisseur een zelfmoordpoging heeft gedaan. Wat enerzijds volkomen terecht is, want zo slecht is hij beslist, anderszijds getuigt het niet van gevoel voor zelfspot. Misschien maakt dat de film nog wel het leukst. Dat hij serieus bedoeld is. Dat is in hoge mate onvoorstelbaar wat mij betreft, maar gaat deze film vooral zien.
Je zult 66 minuten gillend van het lachen van de bank rollen.
18 juli 2011
Man het de hamer opgepakt
Montpellier, 18 juli 2011.
Terwijl de renners genieten van hun tweede rustdag, komt uit de Tour de France het bericht dat de man met de hamer is opgepakt. Naar de man, die ervan wordt verdacht hongerige renners lastig te vallen, is decennialang gezocht.
Peloton en ploegleiders reageren opgetogen: "De Tour is al lastig genoeg. Het is erg vervelend als je stuk zit en die gast staat weer voor je snufferd. Dat hoort niet bij het moderne wielrennen. Met die oortjes was het al iets verbeterd, maar we hopen nu definitief van hem af zijn."
Door de strikte zwijgcode in het peloton is over de daden van de man nooit iets naar buiten gekomen. Op de hamer die bij zich droeg zijn geen sporen van renners aangetroffen. Wel bleek de hamer vervaardigd van b-staal.
De man met de hamer zelf houdt vol onschuldig te zijn: "Ik ben als timmerman al jaren gepensioneerd, en die hamer had ik geleend van een buurman."
Terwijl de renners genieten van hun tweede rustdag, komt uit de Tour de France het bericht dat de man met de hamer is opgepakt. Naar de man, die ervan wordt verdacht hongerige renners lastig te vallen, is decennialang gezocht.
Peloton en ploegleiders reageren opgetogen: "De Tour is al lastig genoeg. Het is erg vervelend als je stuk zit en die gast staat weer voor je snufferd. Dat hoort niet bij het moderne wielrennen. Met die oortjes was het al iets verbeterd, maar we hopen nu definitief van hem af zijn."
Door de strikte zwijgcode in het peloton is over de daden van de man nooit iets naar buiten gekomen. Op de hamer die bij zich droeg zijn geen sporen van renners aangetroffen. Wel bleek de hamer vervaardigd van b-staal.
De man met de hamer zelf houdt vol onschuldig te zijn: "Ik ben als timmerman al jaren gepensioneerd, en die hamer had ik geleend van een buurman."
Abonneren op:
Posts (Atom)