Onbeveiligd

Een paar minuten geleden opende ik MSN, pardon, Windows Live Messenger. U weet wel, dat infernaal domme chat -pardon- Instant Messenger programma van Microsoft. Ja, ook ik gebruik het, omdat iedereen het gebruikt en het daardoor 'handig' is. Vroeger, toen het leven simpeler en beter was, gebruikte ik IRC om te kletsen. Nu heb ik, noodgedwongen bijna, MSNM en mIRC vaak tegelijk aan. Handig! Not!
Aangezien Microsoft er een gewoonte van maakt zijn 'diensten' te bundelen, kreeg ik in MSNWLM (OMGWTFBBQ?) te zien dat ik mail had op mijn MSN, pardon, Windows Live account. Nieuwsgierig als ik ben klikte ik op het icoontje. En startte Internet Explorer (IE), op de inlog-pagina van Windows Live, vroeger Hotmail. Elke programmeer-sukkel zou een internet-pagina, die wordt aangeroepen vanuit een bepaald programma, laten openen in de standaard-browser van de gebruiker. Of dat nu IE is of niet. 'As it happens' gebruik ik al sinds een jaar of 12 *niet* IE. Vroeger, toen het leven simpeler en beter was, gebruikte ik Mosaic. Daarna stapte ik over op Netscape. Ah, de dagen van Win32s. In moderner tijden stapte ik over op Mozilla, en sinds een aantal jaar zweer ik bij Firefox.

Hoe dan ook, ik klikte dus op voornoemd icoon, dat (2) berichten beloofde. Internet Explorer meldde mij middels een niet te negeren venster dat er 'onbeveiligde items' te tonen waren, en of ik die wilde tonen. Op hun eigenste bloody f#cking inlog-pagina!

Dan ben je toch de weg kwijt? 'Hallo, ik zie dat je misschien cash nodig hebt! Wil je pinnen?' "Ja, graag" 'OK, ga dan mee naar de pinautomaat, maar wacht: het kan onveilig zijn. Wil je pinnen?'

'Voorzichtigheid voor alles' is een wijs devies. Maar als je je eigen integriteit in twijfel trekt kun je mijns inziens beter zwijgen.

Esoteric

Vandaag een band gedraaid die ik nog niet kende: Esoteric. In de Aardschok stond afgelopen maand een recensie die me nieuwsgierig maakte. Beslist een band waarvan ik de CD ga aanschaffen. Waarmee overigens bewezen is dat het downloaden van muziek in elk geval door mensen van -ahem- mijn generatie *niet* schadelijk is voor de verkoop van albums, maar dat terzijde. Anyway, Esoteric (MySpace) bestaan zo blijkt al sinds 1992. Ze spelen doom metal, meer specifiek: funeral doom. Voor normale mensen: dat is doom metal maar dan heeel langzaam. Wat doom metal is? Misschien dat je iemand kent die een vriend heeft die My Dying Bride kent? Of Candlemass? Ik ben niet zo'n doom-liefhebber, maar sommige bands vind ik wel lekker. Het is als met bier: je leert het waarderen. De revelatie voor mij vorig jaar was Worship, en ook Longing for Dawn kan me erg bekoren. Beide zijn ook wel aardige bands om Esoteric mee te vergelijken qua stijl.
Hoe dan ook, hun laatste album heet The Maniacal Vale, en ik vind het een lekkere plaat.

Drop the zero

Dat hele slechte films even leuk kunnen zijn als hele goede films is een kwestie van smaak. Een speelfilm met Vanilla Ice in de hoofdrol, bijvoorbeeld. Hilarisch. Yo, wassup. Yep yep. Chillin wit ma homeboy. Ik ga mij niet wagen aan een doorwrochte recensie, ik laat dat graag aan anderen over. Inclusief blitse screenshots! Koel als ijs.

Filmtip

Filmtip voor vanavond: Il ladro di bambini. Italiaanse, sentimentele 'feel-good' film uit 1992. Ooit in de bioscoop gezien en ik kwam blij weer naar buiten. Ja, blij. Metroman-blij. Er wordt niet in gedetoneerd, geprofaneerd of gecopuleerd. Er komen geen FBI agenten in voor (wel een echte agent). De actices zijn niet gebotoxt of anderszins bewerkt. De acteurs zijn niet sportschool after-shave reclame.
Uiteraard wordt een film zoals deze, zoals alle kwaliteitsilms die hun weg naar TV vinden, op een onchristelijk laat tijdstip uitgezonden. Maar zeg dus niet dat je het niet wist..

Over metroman-blij wellicht later meer. Ben ik wel een metroman? Onzekerheid! Kijk, aan dat criterium voldoe ik alvast ;-P

Hij doet het niet

Stel je eens voor dat je werkt in een garage.

Een man komt aangereden in zijn auto. Hij loopt op je af en vertelt: "hij doet het niet". Je zag hem net toch echt komen aanrijden, en je vraagt vriendelijk: 'wat doet het niet?' De man wijst naar zijn auto: "mijn auto". Je vraagt de man 'kunt u aangeven wat aan de auto het niet doet?' De man antwoordt geirriteerd: "ja, als ik dat wist zou ik niet naar de garage komen. Ik heb er geen verstand van." Een lichte moedeloosheid begint zich van je meester te maken, niet wéér zo een! Je trekt je gezicht in de vriendelijkste plooi en stelt dezelfde vraag, maar dan anders: 'kunt u misschien zeggen waaraan u merkte dat hij het niet deed?' Waarop de man antwoord: "Nou daarnet de hele tijd en toen weer niet". 'Wat niet, meneer?' "Nou, dat ie knippert, dat zei ik toch?" 'Nee dat had u nog niet verteld. Wat knippert er dan precies?' "Nou, gewoon, alles." 'Alle lampjes knipperen?', vraag je. "Nee, dat zeg ik toch niet? Alles knippert gewoon."

Je probeert je, zonder veel hoop, maar toch, voor te stellen wat hij bedoelt. 'Weet u misschien nog wanneer u het voor het eerst zag?' De man trekt een moeilijk gezicht. "Nee. Maar vanmorgen deed ie het weer". Nu begint er iets te dagen. 'U bedoelt vanmorgen toen het regende?' "Ja, dat kan best". Je opent het portier, start het contact en zet de ruitenwissers aan. 'Gaat u er nu nog eens inzitten, en vertelt u mij of dit is wat u bedoelde' De man neemt plaats. Na enig aarzelen zegt hij "ja, dat was het volgens mij" 'Meneer, dat zijn de ruitenwissers. Die gaan in dit model vanzelf aan als het regent.' "Oh, dat wist ik niet. Ik vind het maar stom", zegt de man, en hij rijdt weer weg.

Dit verhaaltje is niet echt gebeurd. Sterker, het is slechts een metafoor. Ik verzeker je, zoals de garagemedewerker zich voelde, zo voelt het ook als je op een computerhelpdesk zit.